Ten sugestywny drzeworyt ukazuje spokojną zimową scenę z żywoczerwonymi bramami świątyni pokrytymi świeżym śniegiem. Kompozycja przyciąga wzrok najpierw do jasnej architektury umieszczonej centralnie na tle delikatnie ukazanych drzew i cichego brzegu rzeki. Subtelne pociągnięcia pędzla artysty oddają delikatne opadanie płatków śniegu, które spoczywają na gołych gałęziach i spokojnej ścieżce obok świątyni. Samotna postać z zielonym parasolem powoli kroczy śnieżnym traktem, zostawiając za sobą ślady swoich kroków, co podkreśla ciszę i spokój tej chwili.

Wykonane w subtelnym stylu shin-hanga dzieło zręcznie łączy tradycyjną japońską estetykę z nowoczesnym podejściem do koloru i światłocienia. Paleta barw, przechodząca od lodowatych niebieskości, przez miękkie biele, po intensywną czerwień bramy, tworzy atmosferę pełną spokoju, a jednocześnie bogatą emocjonalnie — cisza zimowego dnia jest niemal namacalna. Praca ta nie tylko celebruje spokojne przemiany natury, lecz także oddaje głębokie poczucie samotności i duchowej refleksji w takich momentach. Stworzona w 1931 roku, jest pięknym przykładem precyzji drzeworytu połączonej z nowoczesnymi wrażliwościami, oferując ponadczasowe spojrzenie na zasypane śniegiem krajobrazy Japonii oraz jej kulturowy szacunek dla pór roku i miejsc.