งานศิลปะชิ้นนี้พาผู้ชมเข้าสู่บรรยากาศสงบเงียบของวัดเก่าแก่ในเกียวโต หลังจากฝนฤดูใบไม้ร่วงหยุดตกได้ไม่นาน จุดเด่นของภาพอยู่ที่ประตูไม้ใหญ่ของวัด ซึ่งรายล้อมด้วยต้นไม้ที่มีใบไม้สีสันอบอุ่นในฤดูใบไม้ร่วง — สีส้มสด สีเขียวอ่อน และแต้มสีเหลืองซีด — สร้างความเชื่อมโยงอย่างกลมกลืนกับสถาปัตยกรรมที่เคร่งขรึม เทคนิคการพิมพ์อุคิโยะ-เอะที่เน้นเส้นสายและสีสันอย่างประณีตเผยให้เห็นถึงรายละเอียดซับซ้อนของหลังคากระเบื้องและเงาสะท้อนบนพื้นเปียก ภาพมีการจัดวางองค์ประกอบที่สมดุลระหว่างความมั่นคงกับความไหลลื่น ประตูใหญ่เคลือบความหนักแน่นไว้ ส่วนเงาสะท้อนและใบไม้ที่โบกสะบัดเบา ๆ ช่วยเติมชีวิตชีวาให้ฉาก

ภาพนี้สร้างความรู้สึกสงบและเคารพอย่างลึกซึ้ง พื้นเปียกที่สะท้อนเงาอย่างนุ่มนวลแสดงถึงความงดงามชั่วคราวของธรรมชาติในช่วงเวลาที่เงียบสงบ ประวัติศาสตร์ของผลงานคือช่วงกลางศตวรรษที่ 20 ที่ยังคงสืบทอดเทคนิคแกะสลักไม้ของญี่ปุ่น แต่ผสมผสานความรู้สึกสมัยใหม่ในบรรยากาศและสถานที่ พาเลตสีเรียบง่ายและความประณีตในการสร้างสรรค์สื่อถึงความศักดิ์สิทธิ์ของวัด เชิญชวนให้ผู้ชมได้ไตร่ตรองถึงช่วงเวลาที่ธรรมชาติและสิ่งก่อสร้างของมนุษย์อยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืน