ในภาพวาดที่เงียบสงบนี้ พื้นที่ฤดูหนาวที่นุ่มนวลเปิดออกต่อหน้าคุณ แสดงให้เห็นทั้งความงามและความชั่วคราวของธรรมชาติ ฉากนี้แสดงให้เห็นแม่น้ำที่เงียบสงบ ซึ่งผิวของมันถูกทำลายอย่างละเอียดด้วยน้ำแข็งที่ลอย คุณสมบัติที่เปล่งประกายออกมาเป็นประกายสะท้อนที่ละเอียดอ่อน สีที่นุ่มนวลและทึบแสงขึ้นอยู่กับจานที่เป็นหลัก โดยเฉดสีฟ้าที่เบาบางและสีเทาจะเพิ่มความเย็นในฤดูหนาว ขณะเดียวกันก็มีช่วงเวลาแห่งแสงเล่นอยู่บนพื้นผิว เชิญชวนความอบอุ่นแม้ในอ้อมกอดเย็นของฤดูกาล ในพื้นหลัง สายตาอันเลือนลางของเมืองขนาดเล็กที่เผยอออกมา รูปร่างของมันถูกทำให้เบาลงด้วยม่านบรรยากาศที่มอเนต์ใช้บ่อยสร้างความรู้สึกถึงความคิดถึงอย่างลึกซึ้ง

องค์ประกอบนี้สร้างสมดุลอย่างมีศิลปะระหว่างพื้นหน้าและพื้นหลัง; น้ำแข็งที่มีพื้นผิวในพื้นหน้านั้นเพิ่มความลึก ทำให้ผู้ชมมองไปที่ชายฝั่งที่อยู่ห่างออกไป ที่นี่ น้ำที่ไหลไปดูเหมือนจะผสมผสานเข้ากับพู่กันของต้นไม้ที่มีเสน่ห์ ต้นไม้ที่ผลิร่วงทำให้ขยับอยู่ในสายลม ปิดฉากนี้จะเตือนเราถึงความเปราะบางที่ฝังอยู่ในธรรมชาติ ในขณะเดียวกัน ตัวละครที่อยู่ห่างๆ อยู่บนเรือแสดงความรู้สึกของชีวิตและการเคลื่อนไหว ซึ่งตรงกันข้ามกับความเงียบงันของทิวทัศน์ ภาพนี้ไม่เพียงแค่จับภาพช่วงเวลาในเวลา แต่ยังสะท้อนถึงประสบการณ์มนุษย์ที่แชร์ - การตีความที่เงียบสงบในช่วงกลางของจังหวะที่ตลอดเวลาของโลกที่เปลี่ยนแปลง