ในผลงานที่เงียบสงบนี้ สองตัวละครนั่งอยู่เคียงข้างกันที่ขอบหน้าผา โดยมีฟ้าที่เบากว่าครอบคลุมพวกเขา โทนสีฟ้าที่เย็นตัดกับความรู้สึกสงบและการสะท้อนของความคิด ขณะเดียวกันดวงอาทิตย์ก็แขวนอยู่เบา ๆ ในพื้นหลังซึ่งเป็นเครื่องเตือนความที่นุ่มนวลถึงการสิ้นสุดวัน ภายใต้ตัวละคร ปลายหน้าผาถูกประดับด้วยต้นไม้ที่เขียวชอุ่ม ใบที่เข้มของพวกมันตัดสลับกับฟ้าอ่อน เป็นภาพของความสงบและการสนทนาที่เงียบสงบ ซึ่งเชิญชวนให้ผู้ชมจินตนาการถึงความคิดที่ถูกแบ่งปันระหว่างสองตัวละครท่ามกลางความงามของธรรมชาติ

องค์ประกอบเป็นงานที่ชาญฉลาด โดยการสร้างสมดุลระหว่างตัวละครและภูมิทัศน์กว้างใหญ่ โดยไม่ทำให้หนึ่งในนั้นถูกทำลาย ความนุ่มนวลของจานสี สีน้ำเข้มของต้นไม้และน้ำเงินนุ่ม ๆ ของฟ้า สร้างความรู้สึกของการสะท้อนทางจิตใจและการทำสมาธิ เอฟเฟกต์อารมณ์นั้นลึกซึ้งมาก และฉากนั้นดูเหมือนจะถูกหยุดอยู่กับที่ในเวลาเปิดโอกาสให้มีการสะท้อนกลับเป็นตัวของตัวเอง สิ่งนี้เป็นการแทนที่ของความสอดคล้องระหว่างมนุษย์และธรรมชาติ ซึ่งแสดงถึงธีมดั้งเดิมของการวาดภาพภูมิทัศน์ของจีนที่สิ่งแวดล้อมไม่ใช่แค่พื้นหลังเท่านั้น แต่ยังเป็นส่วนหนึ่งในการเล่าเรื่องด้วย