ผลงานศิลปะชิ้นนี้ถ่ายทอดฉากอันเงียบสงบของเรือประมงที่แล่นอยู่บนทะเลอันเงียบสงบ ศิลปินใช้พู่กันที่มีพื้นผิว ทำให้ทั้งน้ำและท้องฟ้ามีคุณภาพที่สัมผัสได้ เกือบจะจับต้องได้ องค์ประกอบมีความสมดุล เรือถูกจัดวางในลักษณะที่ดึงดูดสายตาไปทั่วผืนผ้าใบ การเล่นของแสงบนใบเรือสร้างความรู้สึกถึงความลึกและการเคลื่อนไหว จานสีถูกครอบงำด้วยโทนสีเย็นและทึบแสง ส่วนใหญ่เป็นสีเทา สีฟ้า และสีครีม ซึ่งทำให้เกิดอารมณ์สงบสุข ชวนให้นึกถึงเช้าอันเงียบสงบหรือวันที่มีเมฆมากในทะเล

เทคนิคของศิลปิน ด้วยรอยพู่กันที่มองเห็นได้ ทำให้ผมนึกถึงอิมเพรสชันนิสต์ แต่มีลักษณะเฉพาะในวิธีการจับแสง บางทีอาจเป็นความสมจริงที่ผสมผสานกับอิสระทางศิลปะ ผลกระทบทางอารมณ์คือความสงบและความใคร่ครวญ ผมรู้สึกถึงความเชื่อมโยงกับทะเลและชีวิตที่เรียบง่ายของชาวประมง บริบททางประวัติศาสตร์อาจเชื่อมโยงกับช่วงเวลาที่ศิลปินมีความสนใจมากขึ้นในการจับภาพฉากประจำวันและความงามของโลกธรรมชาติ