งานศิลปะนี้แสดงออกถึงความสง่างามอย่างเรียบง่ายของช่วงเวลาที่ถูกจับภาพ ต้นสนสองต้นตระหง่านล้อมกรอบฉาก กิ่งก้านที่มีพื้นผิวของพวกมันพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าสีซีด ใบไม้สีเขียวเข้มของพวกมันสร้างความแตกต่างที่ชัดเจน ภายใต้ร่มเงาของมัน มีร่างหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีน้ำเงินเรียบง่ายและกางเกงขายาวสีขาว เอนตัวพิงต้นไม้ ดวงตาของเขาปิดลงเบาๆ รอยยิ้มอันสงบสุขแต่งแต้มริมฝีปากของเขา เขาหลงทางอยู่ในโลกของตัวเอง พระจันทร์เสี้ยวแขวนอยู่บนท้องฟ้าอย่างประณีต ส่วนโค้งที่อ่อนโยนของมันเป็นจุดตัดที่สมบูรณ์แบบกับเส้นแนวตั้งของต้นสน ฉากนี้กระตุ้นความรู้สึกสงบสุขของชายผู้พบความปลอบโยนและการพักผ่อนในอ้อมกอดของธรรมชาติ อาจเป็นหลังจากคืนแห่งความสำราญ การประดิษฐ์ตัวอักษรทางด้านขวาช่วยเพิ่มความลึกและความสัมพันธ์