ภาพภูมิทัศน์แห่งความสงบนี้จับภาพวิวชายฝั่งที่เงียบสงบภายใต้ท้องฟ้ากว้างใหญ่ น้ำในภาพสะท้อนสีพาสเทลนุ่มนวลจากท้องฟ้าเหนือหัว เส้นขอบฟ้าถูกกำหนดด้วยแถบที่ดินสีเข้มพร้อมเทือกเขาต่ำที่เป็นเงารูปร่างบนท้องฟ้าที่ค่อยๆ จางลง เมฆนุ่มสีชมพูลอยอยู่บนท้องฟ้า สร้างบรรยากาศสงบในช่วงรุ่งอรุณหรือพลบค่ำ การจัดวางองค์ประกอบสร้างสมดุลระหว่างความโปร่งโล่งของท้องฟ้ากับความมั่นคงของพื้นดินและน้ำ ทำให้เกิดความรู้สึกกลมกลืนของพื้นที่

ภาพชิ้นนี้ใช้เทคนิคการพิมพ์ภาพไม้แบบดั้งเดิมของอุคิโยะ-เออย่างประณีต โดยผสมผสานเฉดสีจากน้ำสีฟ้าเข้มจนถึงเมฆและฟ้าที่มีสีชมพูอ่อนและฟ้าอ่อนอย่างละเมียดละไม การเปลี่ยนแปลงของโทนสีอย่างละเอียดสร้างจังหวะและความลึกที่นุ่มนวลเกือบเหมือนการทำสมาธิ ความเรียบง่ายและความงดงามอันละเอียดอ่อนของฉากนี้ดึงดูดผู้ชมให้หยุดและครุ่นคิด ซึ่งเป็นลักษณะทางศิลปะของขบวนการชิน-ฮังกะที่ฟื้นฟูประเภทภาพคลาสสิกนี้เมื่อช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ที่ญี่ปุ่น