Eser, muhtemelen bir türbe olan bir mimari kompleksin, engin ve geniş bir gökyüzünün altında, titizlikle detaylandırılmış bir tasvirini sunuyor. Sanatçının becerisi, yapıların narin işlenmesinde belirgindir; taş ve tuğlaların dokuları, ışık ve gölgenin ince geçişleriyle canlanır. Kompozisyon, minarenin dikey vurgusunu ve binaların ve arazinin yatay yayılımını ustaca dengeler. Soluk toprak tonları ve soğuk grilerin hakim olduğu renk paleti, bir sükunet ve zamansızlık hissi yaratır.

Gerçekten büyüleyici olan, eserin ince duygusal etkisidir. Sanatçı, sadece mekanın fiziksel görünümünü değil, aynı zamanda atmosferini - yumuşak ışığı, sessiz dinginliği, tarih duygusunu - de yakalamış gibi görünüyor. Eser, Orta Doğu'ya yönelik artan Avrupa ilgisi döneminde, yaratılışının tarihsel bağlamıyla yankılanıyor ve sanatçının bir tarihi anıtın ihtişamını kağıda aktarma yeteneğinin bir kanıtıdır.