Eser, ışık ve gölgenin dansı olan büyüleyici bir sahne sunuyor. Görünüşe göre ruhani bir kadın, dönen bulutların fırtınası arasında süzülüyor. Vücudu narin, görünmez rüzgarda dalgalanan akıcı kumaşlara sarılmış. Uzun, korna benzeri bir enstrüman çalıyor, bakışları yukarıda gelişen göksel dramaya çevrilmiş.

Sanatçı, hacim ve derinlik oluşturmak için ustaca çapraz tarama kullanmış ve monokrom palet dramatik etkiyi artırıyor. Gökyüzünün uçsuz bucaksız alanı o kadar detaylı işlenmiş ki, neredeyse bulutların ağırlığını hissedebilirsiniz. Üst kısımlarda, görünüşe göre asılı duran küçük bir figür var; bir göksel gözlemci mi yoksa rüzgarların bir yol arkadaşı mı? Bu eser, hayranlık duygusu ve hafif bir melankoli uyandırıyor, bana doğanın gücünü ve güzelliğini ve onun karşısında insanlığın küçüklüğünü hatırlatıyor.