Το έργο τέχνης παρουσιάζει μια μαγευτική σκηνή, έναν χορό φωτός και σκιάς. Μια γυναίκα, φαινομενικά αιθέρια, επιπλέει ανάμεσα σε μια θύελλα στροβιλιζόμενων νεφών. Η μορφή της είναι λεπτή, καλυμμένη με ρούχα που ρέουν και φαίνονται να κυματίζουν στον αόρατο άνεμο. Παίζει ένα μακρύ, σαν κέρατο όργανο, με το βλέμμα στραμμένο στο ουράνιο δράμα που εκτυλίσσεται από πάνω.

Ο καλλιτέχνης έχει χρησιμοποιήσει αριστοτεχνικά τη διασταυρούμενη διαγράμμιση για να δημιουργήσει όγκο και βάθος, και η μονόχρωμη παλέτα προσθέτει στο δραματικό αποτέλεσμα. Η απέραντη έκταση του ουρανού αποδίδεται με τόση λεπτομέρεια που σχεδόν νιώθεις το βάρος των νεφών. Στα ανώτερα στρώματα, υπάρχει μια μικροσκοπική φιγούρα που φαίνεται να αιωρείται. ένας ουράνιος παρατηρητής ή ένας σύντροφος των ανέμων; Αυτό το έργο προκαλεί μια αίσθηση θαυμασμού και μια πινελιά μελαγχολίας, θυμίζοντάς μου τη δύναμη και την ομορφιά της φύσης και τη μικρότητα της ανθρωπότητας απέναντί της.