Sahne, gökyüzünü altın, turuncu ve yumuşak pembe tonlarında boyayan, batan güneşin sıcak kucaklamasıyla açılır. Kompozisyona, canlı arka plana karşı silüetleri çizilen, çok sayıda geminin görkemli direkleri hakimdir ve ölçek ve ihtişam hissi yaratır. Fırça darbeleri gevşek ve empresyonisttir, ışığın geçici kalitesini ve suyun dokusunu yakalayan görünür vuruşlarla. Ön planda, figürler taşıyan küçük bir tekne, bu sakin deniz manzarasına insan varlığının bir dokunuşunu ekler. Parlayan su, gökyüzünün renklerini yansıtır, ışık ve gölgenin panoramasını genişletir ve izleyiciyi alacakaranlığın çökmesinden önce sakinliği deneyimlemeye davet eder. Genel etki, nostalji duygusu ve gün batımında bir limanın güzelliğinin takdirini uyandıran, dinginliktir.