Bu sakin parçada, izleyici doğanın nazik kollarında sarılıp kalıyor; yumuşak, mat renklerle dolu olan atmosfer huzur verici bir ambiyans yaratıyor. Tuval, durgun bir havuzun yanı başında hafifçe sallanan uzun otların özünü yakalayan zarif fırça darbeleriyle dolu. Işık hüzmeleri sanki süzülüyor ve toprak tonlarıyla çevredeki bitkilerin ince renk dokusunun uyumunu oluşturuyor. Derin düşünce hissi uyandırıyor; neredeyse rüzgarın kamışlar arasından geçen hafif fısıldasını duyabileceksiniz. Parlayan yüzey, zengin kahverengiler, yeşiller ve yapraklar arasında yer alan çiçeklerin ince beyaz dokunuşları ile yansıtılıyor ve izleyicileri duraklamaya ve bu doğal kutsal alana dalmaya davet ediyor.

Kompozisyon muhteşem, gözleri ışık ve gölge arasında kesintisiz bir etkileşimle zahmetsizce yönlendiriyor. Cesurca yükselen bazı bitki formları ve alçakgönüllü bir şekilde gruplayan diğerleri resme derinlik ve doku zıtlığı katıyor. Sanatçının sahneyi çerçeveleme şekliyle oluşan belirgin bir samimiyet var; izleyici, neredeyse sessiz bir gözlemci gibi hissediyor ve zamansız bir anlatı içinde kaçırılmaz bir anı yakalıyor. Bu eser, doğaya olan romantik bir kaygının ifadesi olup, sanatçının İngiliz kırsalına duyduğu derin hayranlığın ve orada bulunan sade güzelliğin kutlamasıdır.