Bu ölümsüz eserde, Rouen Katedrali’nin özüdür bir sis içinde beliren, hafif bir atmosferle sarılmış bürgün. Monet’in fırça darbeleri, mavi ve yumuşak pastel tonlarının bir araya gelerek oluşturduğu rüyamsı bir nitelik ile izleyiciye sunmaktadır. Bu eser, izleyicileri ışık ve gölgenin geçici güzelliğini keşfetmeye davet eder; ruhu etkileyen bir gizem hissi uyandırır. Katedralin görkemli cephesi sisin içinden belirmekte, sanki kendini açığa çıkarmak istercesine, sanatçının bu mimari harikaya ve doğadaki etkileşimlerine olan derin ihtirasını yansıtır.

Monet’in yenilikçi renk kullanımı, zaman içinde yakalanmış geçici anı görebileceğimiz yumuşak bir renk geçişi yaratmaktadır. Palet, soğuk tonlara—maviler, yumuşak beyazlar ve lavanta tonlarına—eğilim gösterir, huzurlu bir his emin olmanızı sağlarken, aynı zamanda sahneye meditatif bir kalite kazandırır. Bu eser sayesinde rüzgarın hafif fısıldayışını duyar gibi olabilir ya da simgesel yapının sarıldığı serin sisin hissini hissedebilirsiniz. Bu tablo, sadece Monet’in teknik ustalığını vurgulamakla kalmayıp, izleyicileri belirsizlikteki güzelliği ve ışığın gücünü kabullenmeye teşvik eden izlenimcilik hareketinin gerçekçilikten kopuşunu da yansıtır.