Muhteşem bir klasik yapının arka planında, bu eser, ön planda tembelce dolaşan bir su bufalo sürüsünün huzurlu bir manzarasını yakalıyor. Yüksek sütunlar ve tapınak yapısının simetrisi, bir istikrar, zamansızlık ve görkem hissi uyandırarak, temelin altındaki rustik, canlı öğelerle güzel bir kontrast oluşturuyor. Bufalolar çeşitli duruşlar sergiliyor; bazıları rahatça yerde yatarken, diğerleri ayakta, çevrelerini merakla izliyor. Yumuşak kahverengi ve gri tonlarıyla hakimeyken, bu eser toprak kokan ve huzurlu bir atmosfer yaratıyor ki bu da izleyiciyi doğa ve mimarinin uyumlu birlikteliğine sürüklüyor. Sizi daha huzurlu bir zamana götürüyor; belki de geçmiş medeniyetlerin hikayelerini fısıldıyor, dolu dolu fakat manzaranın kollarında sessizleşiyor.

Sanatçı, bu eserde, hem bufaloların derisinde hem de tapınak taşlarında doku oluşturmak için son derece detaylı fırça darbeleri kullanıyor ve izleyiciyi her nüansı keşfetmeye davet ediyor. Güneş ışığı yavaşça sahneyi yıkarken, ince gölgeler oluşturarak sütunların ve onların altında yaşayan formların üç boyutluluğunu artırıyor. Burada bir duygusal yankı var; zira tarihin görkemi, kırsal ortamın sadeliği ile iç içe geçmiş—anıtlar kalıcı olsa da, hayat etraflarında akmaya devam ediyor. Bu eser, izleyiciyi tarihi bir anın içine yerleştiriyor, eski ihtişam ile etrafındaki yaşamın sürekli anlatısı arasında askıda kalmasına olanak tanıyor.