Bu etkileyici tahta baskı, alacakaranlıkta yumuşak bulutların arasına saklanmış görkemli bir dağı yakalıyor. Sanatçının derin alacakaranlık mavilerinden ufka yakın sıcak gün batımı tonlarına kadar renkleri katmanlama ustalığı, sakin ama dramatik bir atmosfer yaratıyor; izleyiciyi doğanın sessiz saygısına davet ediyor. İnce gölgelendirme ve zarif çizgiler, dağın ve bulutların dokusunu ustalıkla yansıtıyor, gökyüzü ile toprağın uyumunu vurguluyor. Dağın eteğinde, silüet şeklinde ağaçlar ve uzakta bir evin ışıl ışıl penceresi, doğal büyüklüğün içindeki sakin yalnızlığı hissettiriyor.

Kompozisyondaki karanlık ve aydınlık, detay ve sadelik dengesi, geleneksel Japon ukiyo-e tarzının belirgin özelliklerinden; fakat bu eser, düşünceye davet eden derin bir duygusallık taşıyor. Akşam gökyüzünün nefes kesici renk geçişleri ve bulutların fısıldayan hareketi, geçici doğa güzelliklerine karşı yumuşak bir özlem ve takdir uyandırıyor. 1930 yılında yapılmış bu eser, yüzyıllık bir sanat geleneğinin hem devamı hem de evrimi olarak değerlendirilebilir.