Bu eser, akşam alacakaranlığının sakin tonlarıyla hayat bulmuş, sakin bir kırsal manzarayı gözler önüne seriyor. At arabasının su kenarında durduğu bu sahnede; koyu mavi ve yeşil tonlar, gün batımının huzurunu yansıtıyor. Turuncu ay, uzun ağaçların arasında süzülürken, suyun yüzeyinde yansımalarıyla birlikte yumuşak bir ışık yayıyor. Uzakta evlerin silüetleri insan varlığını yumuşakça hissettiriyor, ancak doğanın uyumunu bozmayacak şekilde.

Sanatçının tahta baskı tekniğini ustaca kullanışı, renklerin ince geçişlerini ve dokuların narin detaylarını gösteriyor; bu da izleyende dingin ve düşünceli bir atmosfer yaratıyor. Dikey ağaçlar ve yatay akan dere ile arabanın yolu arasındaki karşıtlık, dengeli ve ritmik bir kompozisyon oluşturuyor. Eser, 20. yüzyıl başındaki Japon manzara sanatının geleneğini yansıtarak, günlük yaşam ile doğa güzelliğini bir araya getiriyor.