Sahne, Nil üzerindeki Asvan yakınlarındaki Roma villasının kalıntılarını, dingin bir çöküş halinde, zamansızlık hissiyle açılıyor. Gökyüzünü yansıtan su, antik yapının dokulu ve yıpranmış tuğla işçiliğiyle tezat oluşturan sakin bir alan yaratır. Sanatçı, sıcaklık ve yumuşak güneş ışığı hissi uyandıran, sarı-kahverengi, mavi ve ince yeşillerden oluşan donuk bir paleti ustaca kullanır. Kompozisyon, gözü, narin bir kemerin hala yükselen suya karşı durduğu merkezi harabeye çeker; sanki doğa, bir zamanlar insan elleri tarafından inşa edilenleri yavaşça geri alıyor.

Uzakta sallanan palmiye ağaçları ve su içindeki insan figürleri, yaşam ve ölçek katarak, insanlık ile doğal dünya arasındaki kalıcı bağı hatırlatır. Genel etki, geçmiş uygarlıkların hikayelerini fısıldayan, aynı zamanda şimdinin güzelliğini vurgulayan, sessiz bir tefekkürdür. Küçük bir tekne su üzerinde kayarak odak noktası ekler.