Bu eterik gökyüzü çalışmasında, yumuşak darbeler zahmetsizce harmanlanarak hayalvari bir atmosfer yaratıyor. Monet, gün batımındaki geçici ışığı ustalıkla yakalıyor ve derin morlardan yumuşak pembelere ve sakin mavilere geçiş yapan sakin bir palet kullanıyor; bulutlar, ağırlıksız gibi görünerek canlı bir tuvalde huzur içinde süzülüyor. Her bir fırça darbesi, doğanın sükunetini deneyimleme davetiyesi gibi, günü zarifçe alacakaranlığa bıraktığı o sakin anı hatırlatıyor.

Bu esere bakarken kendimi o huzurlu manzarada buluyorum; neredeyse rüzgarın fısıldayışını duyabiliyor ve havadaki sükuneti hissedebiliyorum. Ufukla gökyüzü arasındaki denge, sonsuzluk hissini uyandırıyor; Monet'in renk ve kompozisyon seçimleri, barış ve içe dönüş arasındaki dalgalanan duyguları yaratıyor, gerçekten doğanın güzelliğindeki anlık değişimleri keşfederek.