Eser, geniş, bulutlu bir gökyüzünün altında, sakin bir tefekkür anı olan, dingin bir kırsal sahneyi yakalar. Fırça darbeleri, hassas olmasına rağmen, bir atmosfer hissi verir; bulutlar yumuşak, donuk tonlarda sunulur ve süzülen yumuşak bir ışığı gösterir. Manzara, ufka doğru uzanan, ağaçların bir çizgisinin dünyanın kenarını ince bir şekilde tanımladığı yemyeşil bir tarlayla doludur. İki saman yığını, sağ ön planda sessiz tanıklar gibi durur ve pastoral bir dokunuş katar.

Kompozisyon dikkatlice dengelenmiştir, gökyüzü önemli bir bölümü kaplar ve açıklık ve huzur hissi yaratır. Sanatçının renk kullanımı ölçülüdür, çoğunlukla yeşil, mavi ve sarı kullanılır, ancak paletin nüansları, belki de öğleden sonra veya sabah erken saatlerde, günün belirli bir saatini çağrıştırır. Duygusal etki, huzur ve yalnızlıktır, telaşlı dünyadan yumuşak bir kaçıştır.