Bu eser, bulutlu bir günün yumuşak ve dağılmış ışığı altında nehir kenarındaki endüstriyel bir anı canlı bir şekilde yakalıyor. Koyu bir duman sütunuyla siluetlenen bir buharlı vinç, nehir kıyısında yükseliyor; makine kolu su trafiği ile etkileşime geçiyor — sanayi çağının doğayla buluşmasının anlamlı bir sembolü. Yumuşak fırça darbeleriyle canlanan yeşillikler, yoğun yeşil ağaç örtüsünün nehir kenarındaki yapılar üzerinde hafifçe eğilmesiyle huzurlu bir karşıtlık yaratıyor. Palet, hafif toprak tonları ile soğuk mavi ve gri tonlarının birleşiminden oluşuyor ve zamanın geçişini ve insan çabasının sessiz gücünü fısıldayan sakin, düşünceli bir atmosfer yaratıyor.