Bu huzur dolu kış sahnesi, kanala paralel sakin, karlı bir sokağı betimliyor; kalın kara örtüsü dünyayı sessizliğe bürümüş. Geleneksel ahşap binaların sıralandığı, karla kaplı çatılar, muted kahverengi ve gri tonlarında yumuşakça kaybolurken, bembeyaz karla hoş bir tezat oluşturuyor. Koyu giysiler içinde, yuvarlak sarı bir şemsiye tutan yalnız bir figür, küçük bir köpek eşliğinde yürürken görünüyor. Kar taneleri nazikçe düşüyor, koyu gökyüzünde ve sakin su yüzeyinde gümüşi bir şekilde parıldıyor. Sanatçının ahşap baskı tekniklerindeki ustalığı, kanal kenarındaki taş duvarlar, katmanlı çatılar ve karlı yolun detaylarını gösteriyor. Kompozisyon, bakışları kıvrımlı kanal boyunca yönlendirerek, kışın kucağında günlük hayatın sessiz sebatını ve dinginliği çağrıştırıyor.

Teknik hassasiyetin ötesinde, eser yalnızlık ve zarif direnç temalarını şiirsel bir ruhla aktarıyor. Kısıtlı renk paleti soğukluğu yansıtırken, sarı şemsiye ve köpeğin varlığı, kışın sessizliğinde insani sıcaklık ve bağları simgeliyor. 1935'te yaratılan bu eser, ukiyo-e geleneğini modern bir duyarlılıkla harmanlayarak, Japonya'nın huzurlu kentsel doğasının zamansız bir anını sunuyor.