Ta urokliwa, zimowa scena przedstawia cichą, zaśnieżoną ulicę obok kanału, gdzie gruba warstwa śniegu tłumi wszelkie dźwięki. Rząd tradycyjnych drewnianych budynków z dachami pokrytymi śniegiem łagodnie zanika w delikatnych odcieniach szarości i brązów, tworząc piękny kontrast z czystą, białą śnieżną nawierzchnią. Samotna postać ubrana na ciemno, niosąca okrągły, żółty parasol, idzie w towarzystwie małego, czujnego psa. Delikatne płatki śniegu opadają powoli, migocząc na tle ciemnego nieba i spokojnej tafli wody poniżej. Mistrzowskie zastosowanie techniki drzeworytu jest widoczne w dopracowanych teksturach — kamienna ściana kanału, warstwowe dachy i gładki, śnieżny chodnik. Kompozycja prowadzi wzrok wzdłuż wijącego się kanału, wywołując uczucie kontemplacyjnej ciszy i cichego trwania codziennego życia zimą.

Poza precyzją techniczną, dzieło to emanuje poetyckim nastrojem samotności i łagodnej wytrwałości. Ograniczona paleta kolorów podkreśla chłód, zaś żółty parasol i towarzystwo psa symbolizują ludzkie ciepło i więź pośród zimowej ciszy. Stworzone w 1935 roku, łączy tradycję ukiyo-e z nowoczesną wrażliwością, oferując ponadczasowy obraz spokoju i miejskiej przyrody Japonii.