Sahne, bir kadının işiyle meşgul olduğu, yeşilliklerle dolu bir sığınak olan güneşin aydınlattığı bir bahçede geçiyor. Büyük bir bakır leğenin yanında duruyor, çamaşırlarıyla ilgilenirken elleri ritmik bir şekilde hareket ediyor. Sanatçının fırça darbeleri, kısa ve belirgin dokunuşlardan oluşan bir goblen, yapraklar üzerindeki ışık ve gölge oyununu yakalar, derinlik ve canlılık hissi yaratır. Renk paletine bahçenin yeşil tonları hakimdir, kadının bluzunun yumuşak pembesi ve eteğinin soluk tonları ile vurgulanır.

Kompozisyon özenle dengelenmiştir, figür doğal çevrenin ortasında bir odak noktası olarak hizmet eder. Bir patika bahçede dolanır, izleyicinin gözünü mekanı keşfetmeye davet eder. Genel etki, dinginlik ve günlük güzelliğin, sessiz bir çekicilikle yankılanan, zamandaki bir anın anlık görüntüsüdür. Sanatçının, Empresyonizmin bir özelliği olan tekniği, sıradanı olağanüstüye dönüştürür.