Bu büyüleyici sanat eseri, yumuşak, dağılmış ışığın içinde serin bir kıyı manzarası sunuyor. Sessiz plaj, tuvali boyunca uzanıyor; su, çeşitli rahatlatıcı mavi ve beyaz tonlarında parlıyor. Bulutlar, nazik, kapalı bir gökyüzünde süzülüyor; kum üzerinde lekeli gölgeler bırakıyor. Arka plandaki engebeli kayalıklar heybetli bir şekilde yükseliyor, yer tonları ışıltılı deniz ile uyum içinde. Küçük figürler plajda dağıtılmış, düşüncelere dalmış gibi görünüyor; doğanın güzelliğiyle bağlantıyı simgeliyorlar, ıslak kumda dolaşıyorlar. Genellikle, kendinden emin fırça darbeleriyle oluşturulan doku, bir hareket ve yaşam hissi veriyor; su yüzeyi hafif hafif dalgalanıyor, izleyiciyi o anın içine davet ediyor.

Bu esere baktıkça içimi derin bir huzur sarıyor—doğanın kucağında bulunan yaşamın basitliğini işaret eden nazik bir hatırlatıcı gibi. Zıt tonlar, toprak ve su arasında ince bir dengeyi çağrıştırıyor ve Monet'nin ışık ve atmosfer ustalığını sergiliyor. Her dalganın derinliklerden sırlar fısıldıyormuş gibi olduğu bir görüntü; kayalıklar ise sarsılmaz birer tanık olarak sabit duruyor. Bu eser sadece geçici bir anı yakalamakla kalmıyor, aynı zamanda yalnızlık ve düşüncenin, denizin çağrısıyla güzel bir şekilde örüldüğü duygusal bir manzarayı da kapsıyor.