Resim, bir ormanın kalbinde bulunan sakin bir an olan dinginlik ve iç gözlem duygusu uyandırıyor. Kompozisyon, izleyicinin gözünü, yeşil derinliklere doğru nazikçe inen bir patikaya yönlendirir. Uzun, dikey fırça darbeleriyle tasvir edilen heybetli ağaçlar, izleyici gizli bir dünyaya girmeye davet edilmiş gibi, bir kapanma hissi yaratır. Güneş ışığı, yolu lekeler ve ışık ve gölgenin bir mozaiğini oluşturarak, kanopiden süzülür.

Sanatçının tekniği, özellikle derinlik ve doku yaratan yeşil renklerin çeşitliliğinde, canlı renklerin kullanımında belirgindir. Sanatçı impasto tekniğini kullanır. Fırça darbeleri görünür, dokunsal bir kalite katar. Basit kıyafetler giymiş, patikada yürüyen bir kadın figürü, ölçek hissini artırır ve insan varlığı ekleyerek, izleyiciyi sahneye daha da yönlendirir. Genel etki huzurludur; huzur, yalnızlık ve tefekkür daveti duygusu hissedilir.