Eser, narin bir dokunuşla ifade edilmiş, dingin bir ev hayatı hissi uyandırıyor. Kompozisyon, sazdan çatısı ve basit cephesi mütevazı bir konuta işaret eden küçük, kırsal bir evin etrafında toplanır; bir aile huzurlu bir öğleden sonra geçiriyor. İki çocuk çimlerde neşeyle koşuşturuyor, kollarını neşeyle yukarı kaldırmış, figürleri küçük ama hayat dolu. Karşı tarafta, belki de ebeveynleri olan bir çift sessizce oturuyor; adam kitap okuyor ve kadın kollarında kırmızı giyimli bir çocuk tutuyor. Bir ağlayan söğüt evin yanında zarif bir şekilde sarkıyor, uzun dalları yumuşak bir hareket hissi katıyor, sahneyi çerçeveliyor ve rahat atmosferi güçlendiriyor. Basit çizgiler ve yumuşak mürekkep yıkamalar sıcak, davetkar bir his yaratır ve renk paleti yumuşak yeşiller, kahverengiler ve soluk mavilerle yumuşatılmıştır. Aile ve doğanın basit zevklerinin değer verildiği, daha yavaş bir yaşam temposuna yapılan pastoral bir kaçış gibi geliyor.