Sahne, canlı kırmızı bir toga giymiş bir adamın, esrarengiz bir ışıkla yıkanmış oturan bir figürün önünde durmasıyla, tiyatral bir yoğunlukla açılır. Kolunu uzatır, bir defne çelengi sunar, şekli ışık ve gölge oyunlarıyla şekillenir, derin bir tefekkür veya istek önerir. Derin mavi ve yeşil renklerde akan bir elbise giymiş, merkez figür, bir kaide üzerinde oturur, ifadesi düşüncelerine dalmıştır, etrafını saran bir gizem ve güç hissi vardır. Kompozisyon ustaca düzenlenmiştir, figürler gözü çekmek ve danışma ve ilahi otorite anlatısını iletmek üzere konumlandırılmıştır. Sanatçı, antiklik ve drama hissi uyandıran derin kahverengi ve okralları içeren zengin, toprak tonlarında bir palet kullanır; ışık ve karanlığın etkileşimi çarpıcıdır, hissedilir bir ciddiyet atmosferi yaratır. Görünür fırça darbeleriyle oluşturulan doku, sahneye dinamik bir enerji katar.