Bu huzurlu tahta baskı, 1924 yılına ait sakin bir akşam sahnesini yakalar; geleneksel bir Japon pavyonu, derin ve yıldızlı gökyüzü altında geniş bir şehir manzarasına hakimdir. Pavyonun çatı kiremitleri ve ahşap kirişlerin detayları ön planda, gri ve siyah tonların zarif geçişleriyle dokusal olarak işlenmiştir. Yapının ötesinde, hafifçe parıldayan ışıklar uzak bir kentsel yayılmayı ima eder; doğa ile medeniyet arasında ince bir tezat yaratır. Soğuk, derin mavi alacakaranlık gökyüzü sahneyi sarar, gün ile gece arasındaki geçiş anını sessizce düşünmeye davet eden huzurlu bir sakinlik uyandırır.

Kompozisyon ustaca dengelenmiştir; çatının güçlü yatay çizgileri, dikey sütunlarla dengelenirken, ön plandaki taş döşeme gözleri usulca görüntünün derinliklerine yönlendirir. Gökyüzündeki tek parlayan yıldız, esere şiirsel bir dokunuş katarak, sessizlik ve zamansızlık duygusu aşılar. Bu baskı, geleneksel Japon tahta baskı tekniklerini batı perspektifi ve ışık etkileri ile birleştiren shin-hanga akımının vurucu bir örneğidir ve derin atmosferik ve duygusal bir etki yaratır.