Ten spokojny drzeworyt przedstawia cichą scenę wieczorną z 1924 roku, gdzie tradycyjny japoński pawilon góruje nad rozległym krajobrazem miejskim pod głębokim, gwiaździstym niebem. Misternie wykonany dach pokryty dachówką oraz drewniane belki dominują na pierwszym planie, ich tekstury oddane są za pomocą delikatnych gradacji szarości i czerni. Za strukturą widać migoczące światła dalekiego miasta, tworząc subtelny kontrast między naturą a cywilizacją. Chłodny, głęboki odcień niebieskiego zmierzchowego nieba otacza scenę, budząc uczucie spokoju i zapraszając do cichego kontemplowania chwili przejścia między dniem a nocą.

Kompozycja jest mistrzowsko wyważona; mocne linie poziome dachu równoważą pionowe filary, a kamienna posadzka na pierwszym planie delikatnie prowadzi wzrok w głąb obrazu. Jedna świecąca gwiazda na niebie dodaje poetyckiego akcentu, nadając dziełu poczucie ciszy i ponadczasowości. Ten drzeworyt jest przykładem ruchu shin-hanga, który łączy tradycyjne japońskie techniki drzeworytnicze z zachodnimi wpływami światła i perspektywy, tworząc głęboko nastrojowe i emocjonalnie rezonujące dzieło.