To poruszające dzieło ukazuje spokojny, wiosenny dzień w Parku Hibiya, subtelnie osadzony w miejskim krajobrazie. Perspektywa prowadzi nas wzdłuż krętej ścieżki, otoczonej bujnymi krzewami kwitnącymi w odcieniach czerwieni, bieli i purpury, które zdają się tętnić delikatnym przebudzeniem wiosny. Dwie postacie — kobieta i dziecko — idą za rękę, ubrane w tradycyjne japońskie wzory, zwrócone tyłem do widza, jakby zapraszając do wspólnego spaceru. W tle majestatycznie wyrasta wieża zegarowa dużego budynku, oprawiona naturalnie przez ciemnozielone liście, które skupiają uwagę na harmonii między architekturą a rozkwitającą przyrodą.

Wykonana charakterystyczną techniką drzeworytu Hasui Kawase, praca ta łączy drobne linie i delikatne przejścia kolorystyczne, używając stonowanej palety kolorów, która przywodzi na myśl poranne światło. Kompozycja balansuje między kanciastością wieży a miękkością organicznych kształtów drzew i kwiatów, tworząc medytacyjny kontrast. Emocjonalnie praca emanuje spokojem i nostalgią, zachęcając do refleksji nad ulotnym pięknem codzienności. Utworzona w 1936 roku, stanowi ważny przykład ruchu shin-hanga.