Dondurucu derecede güzel bir sahne ortaya çıkıyor; su kenarında bir kış kucaklaşması. Gölün ya da belki de bir nehrin donmuş yüzeyi, bulutlu gökyüzünü yansıtır, soluk gri ve beyazların bir tuvali. Görünüşe göre odak noktası olan bir tekne demirlemiş, içindekiler telaş içinde. Figürler toplanmış, belki bir yolculuğa hazırlanıyor ya da sadece soğuğa katlanıyor. Sanatçı, melankoli hissi yaratmak için ustaca ışığı, daha doğrusu ışığın yokluğunu kullanır. Karla kaplı çıplak ağaçlar, sessiz tanıklar gibi duruyor. Uzakta, bulanık bir şehir manzarası, bu kış sığınağının ötesindeki dünyaya işaret ediyor. Kompozisyon gözü çeker, yakın ön plan ile uzak ufuk arasında yumuşak bir çekiş vardır. Sessiz renk paleti ve ince detaylar, kışın dinginliğinde yakalanmış bir an olan sessiz bir tefekkür hissini uyandırır. Neredeyse ayaklarımın altındaki karın çıtırtısını, teknenin üzerindeki suyun hafif dalgalanmasını duyabiliyorum.