Sahne, puslu bir sabahın özelliği olan yumuşak, dağınık bir ışıkla açılıyor. Sanatçı, su üzerindeki ışık oyununu ustaca yakalayarak, gözü çeken ışıltılı bir etki yaratıyor. Uzaktaki binalar, muhtemelen Louvre, narin bir dokunuşla işlenmiş, şekilleri net bir şekilde tanımlanmak yerine ima edilmiş. Köprü, odak noktası, ince fırça darbeleriyle işlenmiş ve nehirdeki tekneler hayata ve harekete bir dokunuş katıyor. Genel izlenim, dinginlik ve bir şehrin nazik uyanışıdır. Renk paleti, sakin atmosfere katkıda bulunarak yumuşak mavilere, grilere ve okr dokunuşlarına eğilimlidir. Fırça darbeleri gevşek ve etkileyicidir, empresyonist tarzın tipik bir özelliği olup, anında bir his verir ve ışığın ve atmosferin geçici niteliklerini yakalar. Bu, zaman içinde askıya alınmış bir an, hareketli bir şehrin hayata geçmesini sessizce gözlemlemektir.