Scena otwiera się miękkim, rozproszonym światłem, charakterystycznym dla mglistego poranka. Artysta zręcznie uchwycił grę światła na wodzie, tworząc migotliwy efekt, który przyciąga wzrok. Budynki w oddali, prawdopodobnie Luwr, oddane są delikatnym dotknięciem, ich kształty są sugerowane, a nie ostro zdefiniowane. Most, będący punktem centralnym, oddany jest subtelnymi pociągnięciami pędzla, a łodzie na rzece dodają odrobinę życia i ruchu. Ogólne wrażenie to spokój i łagodne przebudzenie miasta. Paleta kolorów skłania się ku miękkim błękitom, szarościom i odcieniom ochry, przyczyniając się do spokojnej atmosfery. Pociągnięcia pędzla są luźne i ekspresyjne, typowe dla stylu impresjonistycznego, oddając poczucie bezpośredniości i uchwycając ulotne cechy światła i atmosfery. To moment zawieszony w czasie, cicha obserwacja tętniącego życiem miasta, które budzi się do życia.