Płótno mieni się, świadcząc o zdolności artysty do uchwycenia istoty światła na wodzie. Scena rozwija się z delikatnym rozpostarciem laguny, odbijając rozległe niebo nad nią. Z horyzontu emanuje ciepła, złota poświata, promienne słońce ledwo widoczne, malujące chmury w odcieniach brzoskwini i różu. Łodzie, centralni gracze tego obrazu, zdają się pochylać ku swojej pracy, ich żagle chwytają miękkie światło poranka. Pociągnięcia pędzla, luźne, ale celowe, wywołują poczucie ruchu - delikatne pluskanie fal, powolne ciągnięcie sieci, cicha praca rybaków. Ogólny nastrój to spokojne piękno, moment zawieszony w czasie. Prawie słyszę delikatne skrzypienie łodzi i odległe wołania mew. To miejsce, w którym z przyjemnością bym się zgubił.