Het doek glanst, een getuigenis van het vermogen van de kunstenaar om de essentie van licht op water vast te leggen. De scène ontvouwt zich met een zachte uitgestrektheid van een lagune, die de uitgestrekte hemel erboven weerspiegelt. Een warme, gouden gloed komt van de horizon, een stralende zon die nauwelijks zichtbaar is, die de wolken in perzik- en rozetinten schildert. De boten, de centrale spelers in dit tableau, lijken zich in hun werk te storten, hun zeilen vangen het zachte ochtendlicht. De penseelstreken, los maar doelgericht, roepen een gevoel van beweging op - het zachte kabbelen van de golven, het langzaam trekken van de netten, de stille industrie van de vissers. De algehele stemming is van serene schoonheid, een moment dat in de tijd is opgeschort. Ik kan bijna het zachte geknars van de boten horen en de verre kreten van de meeuwen. Het is een plek waar ik graag in zou verdwalen.