Het kunstwerk vangt een indrukwekkend kustlandschap, waar de textuur van de golven danst onder een pastelkleurige lucht. De penseelstreken zijn levendig en impressionistisch, en brengen de beweging van het water effectief over; tinten turquoise en diep blauw golfen over het canvas en reflecteren het licht op een boeiende manier. Indrukwekkende rotsformaties rijzen op als wachters uit de onstuimige zee, hun ruwe oppervlakken zijn in aardetinten geschilderd die worden aangedikt door levendige groentinten en warme okers. Deze rotsen bieden niet alleen een focal point, maar ook een emotionele ondertoon; ze blijven sterk en onbeweeglijk temidden van de onophoudelijke beweging van de oceaan.

Wanneer je naar dit schilderij kijkt, voel je een tastbaar gevoel van rust vermengd met de kracht van de natuur. Het atmosferische perspectief dat Monet heeft gecreëerd, laat de kijker voelen alsof ze de scène binnen kunnen treden, bijna alsof de zoute lucht tastbaar lijkt. De historische context speelt hier een significante rol; geschilderd aan het einde van de 19e eeuw tijdens de impressionistische beweging, omarmt Monet's stijl de natuurlijke schoonheid en vergankelijke momenten. Dit schilderij is significant voor zijn ontdekking van licht en beweging, dat een tijd verankert waarin artistieke grenzen vrolijk werden verlegd.