Tuval, tropikal güneşin altında canlı tonların bir senfonisi gibi, neredeyse dizginlenemeyen bir enerjiyle patlıyor. Bir grup kadın, yemyeşil yeşil ağaçların benekli gölgesinde toplanır, formları sessiz bir tefekkürü düşündürür; varlıkları, sahne boyunca hareket eden diğer kadınların figürleriyle yan yana durur. Sanatçı, izleyicinin bakışını yönlendirmek için kompozisyonu ustaca kullanır. Figürler, Gauguin'in stilinin karakteristik özelliği olan güçlü, basit bir ana hatla boyanmıştır. Renk paleti cesur ve etkileyicidir, sıcak kırmızı, turuncu ve sarı renklerin üzerine, bir sıcaklık ve ışık hissi yaratan bir vurgu vardır. Canlı ön plan ile daha derin, daha gölgeli arka plan arasındaki zıtlık, bir derinlik ve atmosfer hissi yaratır. Bu eser, endüstrileşmenin dokunmadığı bir dünyanın görsel bir anlık görüntüsü olan, tuval üzerine sonsuza dek kazınmış bir kültür ve yaşam biçimine bir bakış sunan, anlık bir anı yakalar.