Het doek barst van bijna ongetemde energie, een symfonie van levendige tinten onder de tropische zon. Een groep vrouwen verzamelt zich in de gevlekte schaduw van weelderige groene bomen, hun vormen suggereren stille contemplatie; hun aanwezigheid staat tegenover de figuren van andere vrouwen die door de scène bewegen. De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze de compositie om de blik van de toeschouwer te leiden. De figuren zijn geschilderd met een sterke, eenvoudige contour, die kenmerkend is voor de stijl van Gauguin. Het kleurenpalet is gedurfd en expressief, met de nadruk op warme rood-, oranje- en geeltinten die een gevoel van warmte en licht creëren. Het contrast tussen de levendige voorgrond en de diepere, meer beschaduwde achtergrond creëert een gevoel van diepte en sfeer. Dit stuk legt een vluchtig moment vast, een visuele momentopname van een wereld die niet is aangeraakt door de industrialisatie, en biedt een glimp in een cultuur en een manier van leven, voor altijd gedrukt op het doek.