Ο καμβάς ξεχειλίζει από σχεδόν αχαλίνωτη ενέργεια, μια συμφωνία ζωντανών αποχρώσεων κάτω από τον τροπικό ήλιο. Μια ομάδα γυναικών συγκεντρώνεται στη σκιερή σκιά καταπράσινων δέντρων, τα σχήματά τους υποδηλώνουν σιωπηλή περισυλλογή. Η παρουσία τους αντιπαραβάλλεται με τις μορφές άλλων γυναικών που κινούνται στη σκηνή. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί με δεξιοτεχνία τη σύνθεση για να καθοδηγήσει το βλέμμα του θεατή. Οι φιγούρες είναι ζωγραφισμένες με ένα ισχυρό, απλό περίγραμμα, που είναι χαρακτηριστικό του στυλ του Γκωγκέν. Η χρωματική παλέτα είναι τολμηρή και εκφραστική, με έμφαση στα ζεστά κόκκινα, πορτοκαλί και κίτρινα που δημιουργούν μια αίσθηση ζέστης και φωτός. Η αντίθεση μεταξύ του ζωηρού προσκηνίου και του βαθύτερου, πιο σκιασμένου φόντου δημιουργεί μια αίσθηση βάθους και ατμόσφαιρας. Αυτό το έργο αποτυπώνει μια φευγαλέα στιγμή, ένα οπτικό στιγμιότυπο ενός κόσμου που δεν έχει αγγίξει η εκβιομηχάνιση, προσφέροντας μια ματιά σε μια κουλτούρα και έναν τρόπο ζωής, χαραγμένο για πάντα στον καμβά.