Göz hemen, kompozisyona hakim olan canlı yeşillik, dalgalı bir tepeye çekilir. Toprağa kazınmış kıvrımlı bir yol, aşağı doğru kıvrılarak izleyiciyi bir yolculuğa davet eder. Sanatçı, sınırlı bir yeşil ve kahverengi yelpazesi kullanarak, basitleştirilmiş bir palet kullanır, ancak manzaranın özünü yakalamayı başarır. Yumuşak tonların yumuşak bir uzantısı olan gökyüzü, sakinleştirici bir arka plan sağlar ve uzaktaki kasaba ve parıldayan su derinlik ve entrika katar.

Sadelikte bir dinginlik duygusu, doğanın güzelliğinin sessiz bir tefekkürü vardır. Fırça darbeleri kendine güvenen ve doğrudan, tuvale dokunsal bir kalite kazandırır; neredeyse dokulu toprağa ve serin, durgun suya uzanıp dokunabiliyormuşsunuz gibi hissettirir. Kompozisyonun kendisi zekice, bakışları denize ve şirin kasabaya çekiyor. Keskin bir göz ve ustaca bir dokunuşla sunulan, zaman içindeki huzurlu bir anın, mükemmel bir yaz gününün anlık görüntüsü gibi hissettiriyor.