Bu etkileyici sahne, sakin bir gece gökyüzü altında açılırken, narin kar taneleri sessizce aşağı doğru süzülüp manzarayı huzurlu bir örtüyle kaplıyor. Yalnız bir figür, sakin ve yansıyan sular üzerinde küçük bir ahşap tekneyi kürek çekerek geçiyor. Tekne ve yolcusu, soğuk mavi ve yumuşak tonlarla sarılmış; karşı kıyıda karla kaplı sevimli evlerden zayıf bir ışık parlıyor. Kışın sessiz nefesi neredeyse duyulur gibi; yıldızlar yumuşakça parıldayıp, parıltılı su yüzeyinde yansıyor.

Sanatçı, görüntüye huzur veren bir ritim kazandırmak için mavi ve yeşilin ince tonlamalarını ustaca kullanmış. Kompozisyon, yalnız tekneyi merkez dışında konumlandırarak izleyiciyi yalnızlık ve düşünce dolu samimi bir ana çekiyor. Kar taneleri, sakinliği bozmadan sahneyi canlandıran küçük lekelerle betimlenmiş. Bu tahta baskı, 20. yüzyıl başlarındaki Japonya’nın huzurlu güzelliğini yansıtıyor; ayrıntılı ve sakin duygusuyla doğada ve yalnızlıkta bulunan huzuru düşünmeye davet ediyor.