Eser, 20. yüzyılın başlarındaki Londra'nın endüstriyel soluğuyla dolu, Thames Nehri'ndeki bir anı yakalar. Sanatçı, derinlik hissi yaratarak, ince çizgileri ustaca kullanmış; su şehir manzarasını yansıtırken, gökyüzü yağmur vaadi ve fabrikaların dumanıyla doludur. Ahşap kazıklara çarpan nehrin hafif dalgalanmasını, uzaktan bir trenin uğultusunu, iskeleden geçen rüzgarın fısıltılarını neredeyse duyabiliyorum.

Kompozisyon çarpıcıdır: Aziz Paul Katedrali'nin etkileyici kubbesi sol tarafı sabitlerken, sağ taraf endüstriyel yapılar ve demirlemiş bir geminin şekilleriyle tanımlanır. Sanatçının monokrom palet seçimi, sahneye zamansız bir nitelik kazandırır, geçmiş bir çağa duyulan özlem duygusunu uyandıran melankolik bir güzellik. Gravür tekniği genel dokuyu artırır, sanat eserini neredeyse dokunsal hale getirir.