Manzara, yaklaşan bir fırtınayı ima eden, yağmur yüklü ağır bulutların hakim olduğu dramatik ve kasvetli bir gökyüzünün altında açılıyor. Bir güneş ışını, uzak bir toprak parçasını aydınlatarak, ışık ve gölge arasında keskin bir kontrast yaratıyor. Ön plan, kasvetli gökyüzünü yansıtan küçük bir su kütlesiyle, bataklık bir arazi ile karakterizedir. Sanatçı, hayranlık ve melankoli duygusu uyandırmak için ışık ve gölgenin etkileşimini ustaca kullanıyor; sanki izleyici, fırtına patlamadan önceki sessiz bir beklenti anına yakalanmış gibi. Toprak tonları ve soğuk mavi ve yeşil dokunuşları olan sessiz palet, Norveç vahşi doğasının ham, kontrolsüz güzelliğinin genel hissini artırıyor.