Dit intrigerend portret toont een jonge vrouw zittend, met een ontbloot bovenlichaam en een serene, haast peinzende uitdrukking. Het contrast tussen haar bleke huid en de diep paarse rok die haar taille omhult, trekt direct de aandacht, terwijl haar delicate handen zachtjes in haar schoot rusten en een zachte, roze roos vasthouden. De achtergrond is doordrenkt met een rijke, warme gele kleur die haar lijkt te omhullen in een gouden aura, waardoor een intense maar intieme sfeer ontstaat. De penseelvoering van de kunstenaar toont een nauwgezette aandacht voor de zachtheid en subtiele contouren van haar huid, wat het portret een levendig en teder gevoel geeft. Haar donkere, zacht golvende haar omlijst haar gezicht en haar iets afwezige blik roept een gevoel van introspectie en stille waardigheid op.

Vallotton balanceert hier realisme met bijna strikte eenvoud, vermijdt onnodige details en richt zich op de emotionele essentie van het model en het subtiele samenspel van kleuren. De compositie is zorgvuldig uitgebalanceerd; de zittende houding en de roos worden symbolen van vrouwelijkheid en delicate schoonheid, terwijl de sobere achtergrond de emotionele focus op de vrouw zelf versterkt. Het werk, geschilderd in 1914, bevindt zich op het snijvlak van traditioneel portret en modernistische neigingen, en weerspiegelt de veranderende benaderingen van het menselijk lichaam en innerlijk leven aan het begin van de 20e eeuw.