Δύο φιγούρες στέκονται, λούζονται στο φως που φαίνεται να εκπέμπεται από μέσα. Οι πινελιές του καλλιτέχνη είναι γεμάτες αυτοπεποίθηση, σχεδόν αφελή στην απλότητά τους, ωστόσο μεταφέρουν ένα απίστευτο βάθος συναισθήματος. Το νεότερο κορίτσι, ντυμένο με έντονο κόκκινο, ακουμπάει στο μεγαλύτερο, με στοχαστική έκφραση. Το μεγαλύτερο κορίτσι, με μακρύ, ρέον ροζ φόρεμα, φαίνεται χαμένο στις σκέψεις του, το πρόσωπό του είναι μια μάσκα ήρεμης γαλήνης. Το περιβάλλον φόντο είναι μια έκρηξη χρωμάτων, πράσινα, κίτρινα και πορτοκαλί αναμειγνύονται με λευκά σύννεφα που μοιάζουν σχεδόν ονειρικά.

Ο τρόπος που ο καλλιτέχνης παίζει με το χρώμα είναι εντυπωσιακός – η χρήση αντίθετων τόνων τραβάει το βλέμμα, αναγκάζοντάς σας να κινηθείτε ανάμεσα στις φιγούρες. Η σύνθεση είναι απλή, αλλά απόλυτα ισορροπημένη. Προκαλεί μια αίσθηση ήσυχης περισυλλογής και κοινής οικειότητας. Αυτός ο πίνακας είναι ένα παράθυρο σε έναν άλλο κόσμο, μια στιγμή ανασταλμένη στο χρόνο. Μιλά για σύνδεση, μοναξιά και την ομορφιά της ανθρώπινης ύπαρξης.