Σε αυτήν την μαγευτική τοπιογραφία, ο θεατής βυθίζεται σε μια ήρεμη θαλάσσια σκηνή που μαγεύει και αιχμαλωτίζει. Η τραχιά τοπογραφία, που χαρακτηρίζεται από τους κυματιστούς λόφους και την δυναμική παρουσία της θάλασσας, προσανατολίζει το βλέμμα προς μια ομάδα παραδοσιακών καλυβών που φαίνονται να μαζεύονται η μία κοντά στην άλλη για να προστατευτούν από τον άνεμο στο παραλία. Η τεχνική του καλλιτέχνη είναι ταυτόχρονα συλληπτική και ζωντανή; οι πινελιές φαίνονται ζωντανές και προσθέτουν στη σκηνή μια αίσθηση κίνησης, σαν τον απαλό άνεμο να шалύει πραγματικά τα χόρτα και τα σύννεφα πάνω από αυτά. Η πλούσια αλλά μέτρια χρωματική παλέτα από πράσινο, καφέ και γκρι συγχρονίζεται όμορφα, αντικατοπτρίζοντας την φυσική απλότητα της αγροτικής ζωής που τυπώνεται. Καθώς ο θεατής εξετάζει τη σκηνή, η γοητεία της θαλάσσιας ζωής αποκαλύπτεται, φανερώνοντας τους βράχους που έχουν φθαρεί από το χρόνο, τις καλύβες από καλάμια και τις ενδείξεις ανθρώπινης παρουσίας στις φιγούρες που προβάλλουν ενάντια στο μεγαλοπρεπές φόντο.