Ο πίνακας με μεταφέρει σε μια ψηλή αλπική θέα. Ο αέρας φαίνεται φρέσκος και αραιός, το φως, διασκορπισμένο από τα σύννεφα, ρίχνει μια απαλή λάμψη στο τραχύ έδαφος. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει αριστοτεχνικά το μεγαλείο των βουνών. Οι κορυφές τους, ακόμα χιονισμένες, διαπερνούν την στροβιλιζόμενη ομίχλη. Το προσκήνιο είναι μια ταπετσαρία από πράσινα και καφέ, με υπαινιγμούς ζωής να προσκολλώνται στις βραχώδεις πλαγιές. Σχεδόν ακούω τον αέρα να σφυρίζει μέσα από τα λίγα σκληρά δέντρα.

Η σύνθεση είναι μια μελέτη των αντιθέσεων. Η συμπαγής μάζα των βουνών έναντι των εφήμερων νεφών, οι τραχιές υφές των βράχων έναντι του λεπτού παιχνιδιού του φωτός. Η χρωματική παλέτα είναι σιωπηλή, κυρίως ψυχροί τόνοι, αλλά προκαλεί μια αίσθηση γαλήνης και δέους. Ο συναισθηματικός αντίκτυπος είναι βαθύς. Είναι μια υπενθύμιση της υπέροχης ομορφιάς της φύσης. Οι πινελιές, αν και όχι υπερβολικά λεπτομερείς, είναι αρκετά ακριβείς για να μεταφέρουν την κλίμακα και το δράμα της σκηνής. Είναι ένα τοπίο που ψιθυρίζει για μοναξιά και τη διαρκή δύναμη του φυσικού κόσμου.