Obraz przenosi mnie w wysoki alpejski krajobraz; powietrze wydaje się świeże i rzadkie, światło, rozproszone przez chmury, rzuca miękki blask na nierówny teren. Artysta z mistrzostwem uchwycił wspaniałość gór; ich szczyty, wciąż pokryte śniegiem, przebijają się przez wirujące mgły. Pierwszy plan to gobelin z zieleni i brązów, z nutą życia przylegającą do skalistych zboczy; prawie słyszę wiatr gwiżdżący przez kilka wytrwałych drzew.

Kompozycja jest studium kontrastów; solidna masa gór na tle efemerycznych chmur, szorstkie faktury skał na tle delikatnej gry światła. Paleta barw jest stonowana, głównie chłodne tony, a jednak wywołuje poczucie spokoju i podziwu. Emocjonalny wpływ jest głęboki; jest to przypomnienie o wzniosłym pięknie natury. Pociągnięcia pędzla, choć niezbyt szczegółowe, są wystarczająco precyzyjne, aby oddać skalę i dramat sceny. To krajobraz, który szepcze o samotności i trwałej mocy świata przyrody.