Η σκηνή ξεχειλίζει από τη ζωντάνια μιας ανοιξιάτικης ημέρας. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει με μαεστρία το στικτό φως του ήλιου που φιλτράρεται μέσα από το θόλο των δέντρων. Η σύνθεση είναι ένας αρμονικός χορός φωτός και σκιάς, με παχιές, ανάγλυφες πινελιές που δημιουργούν μια αίσθηση βάθους και κίνησης. Σχεδόν αισθάνομαι το απαλό αεράκι που ψιθυρίζει ανάμεσα στα φύλλα, μια συμφωνία πράσινου και κίτρινου που τονίζεται από τα δροσερά μπλε του ουρανού.

Οι φιγούρες που είναι διάσπαρτες σε όλο το πάρκο προσθέτουν μια ανθρώπινη πινελιά, δίνοντας στη σκηνή μια αφηγηματική ποιότητα. Η χρήση του χρώματος είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή, με μια παλέτα που προκαλεί μια αίσθηση ζεστασιάς και χαράς. Είναι μια πρόσκληση να περπατήσετε κατά μήκος των μονοπατιών, να αναπνεύσετε τον καθαρό αέρα και να χαθείτε στην ομορφιά της στιγμής. Αυτός ο πίνακας είναι μια γιορτή της φύσης και των απλών χαρών της ζωής.