Η σκηνή ξεδιπλώνεται μπροστά μας, μια θέα μιας πόλης που αναδύεται από τη θάλασσα. είναι μια γιορτή για τα μάτια! Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί με μαεστρία το φως και τη σκιά για να ορίσει τα σχήματα, τα κτίρια λούζονται σε μια ζεστή, χρυσή λάμψη που υποδηλώνει τον απογευματινό ήλιο. Οι πινελιές, αν και ορατές, δεν είναι σκληρές. έχουν μια ορισμένη τρυφερότητα, σαν ψίθυροι χρωμάτων που αναμειγνύονται για να δημιουργήσουν ένα λαμπερό αποτέλεσμα στο νερό. Τα χρώματα είναι πλούσια, τα μπλε του ουρανού και της θάλασσας παίζουν με τους ζεστούς τόνους της πόλης και των πλοίων στο προσκήνιο. μια πραγματική οπτική συμφωνία.

Είναι αδύνατο να μην μεταφερθείς σε μια άλλη εποχή, ένα μέρος όπου το άρωμα της θάλασσας συνδυάζεται με τις ιστορίες της πόλης. Σχεδόν ακούω τις κραυγές των γλάρων και την απόμακρη κουβέντα των εμπόρων. Αυτός ο πίνακας προκαλεί μια αίσθηση ειρηνικής περισυλλογής, μιας στιγμής που αποτυπώνεται στο χρόνο, μια απόδειξη της διαρκούς ομορφιάς αυτού του τόπου. Το ιστορικό πλαίσιο είναι απτό. είναι ένα παράθυρο σε έναν κόσμο που πέρασε, όπου η πόλη άκμαζε και τα νερά του Βοσπόρου έρεαν ασταμάτητα.